4 févr. 2006

Amo aŭ abomeno?

La pasinta jaro estis la 400-a jara datreveno de unua eldono de Don Kiĥoto; ĉefverko de la eminenta hispana verkisto Miguel De Cervantès. Tiuokaze ĉie ĉirkaŭ la mondo organiziĝis diversaj programoj por omaĝi la grandan verkiston kaj lian laboron. Niaj hispanaj amikoj Fátima kaj Tonyo estas jam skribintaj pri la datreveno. Tiutempe mi tre ŝatis okaze de la eventoj skribi parton de libro kiu iam estis ege impresinta min kaj iel rilatis al la verko de Cervantès. Sed tiam mi estis en Svedio kaj bedaŭrinde tie mi ne multe disponis anglalingvajn aŭ francalingvajn librojn. Ankaŭ kontraŭe al iu opinio de la publiko ne ĉio troviĝas sur la interreto. Tial mi devis atendi ĝis mia alveno al Kanado. Nun en Montrealo por serĉi laboron (uzi la interreton senpage) mi ofte venas al granda biblioteko de la urbo kaj tie mi ankaŭ povas legi librojn en la franca aŭ la angla lingvoj. Tiel mi sukcesis retrovi tiun alineon kiu tiom estis impresinta min kiam mi estis unuafoje leginta ĝin en la persa lingvo. Mi ege dezirus ankoraŭ havi tiun perslingvan tradukon kaj aldoni ankaŭ ĝin al tiu ĉi blogaĵo, sed bedaŭrinde mi kunportis neniun libron perslingvan kun mi. Do jen la franca kaj esperanta tradukoj de tiu alineo (la origino estas en la angla sed tiam kiam mi serĉis ĝin, ĝi estis jam prunteprenita):

Le maire n'ouvrit plus la bouche jusqu'à Orense; une idée qui lui était assez étrangère s'était logée dans son cerveau. Pourquoi la haine d'un homme - même d'un home tel que Franco(*) - meurt-elle avec lui, tandis que l'amour, l'amour qu'il avait commencé d'éprouver pour le père Quichotte, semblait à présent vivre et grandir, en dépit de la séparation finale et du silence final - combien de temps, s'interrogea-t-il avec une sorte de peur, cet amour pouvait-il durer? Et quelle en serait la fin?

La urbestro ĝis Orenzo plu ne parolis; unu penso sufiĉe fremda por li estis sin trudinta en lian kapon. Kial abomeno pri homo, eĉ pri homo kiel Franko(*), formortas kiam tiu homo mortas, dum amo, tiu amo kiun li estis ĵus eksentinta pri patro Kiĥoto ŝajnis ankoraŭ vivi kaj plugrandiĝi, spite de la lasta adiaŭo kaj la lasta silento. Kiom da tempo, li demandis sin kun ia sentimento de timo, tiu amo povos daŭri? Kaj kio estos ĝia fino?


(*) Francisco Franco iama diktatoro de Hispanio.

El la romano Eminenco Kiĥoto (Monseigneur Quichotte) verkita de Graham Greene kaj tradukita al la franca lingvo per Robert Louit.

1 commentaire:

Vini a dit...

Tre bona teksto! Mi tre ŝatas ĝin! Bonvolu skribi ĉiam!
Brakumon!
Vinicius