27 mai 2011

De kie al kie!

Hodiaŭ mi kiel kutime tralegis novaĵojn pri konflikto inter Israelo kaj palestinanoj. Pensante pri tio, ke kiel eblas supervenki malfidon, timon kaj malamon inter du popoloj mi serĉis pri historiaj similaj okazoj. Unu ekzemplo kiu tuj venis al mia memoro estis longdaŭra malamikeco inter germanoj kaj francoj (nu la du konfliktoj ne estas absolute similaj kaj ekzistas malsimilecoj inter ili). Por iomete pli lerni pri tiu ĉi ekzemplo mi specife rigardis historion de Alzaco-Loreno sur Vikipedio. Tio estas regiono kiu dum la du mondmilitoj estis alterne konkerita de tiuj du popoloj. En tiu ĉi blogero tamen mi ne intencas skribi pri rilato de tiu ĉi ekzemplo kaj konflikto en la mezoriento. Mi deziras skribi pri alia afero kiun mi lernis legante Vikipedion. Post restabli sian regnon super la regiono, la registaro de Francio rapide kaj draste ŝanĝis lingvan karakteron de la regiono. Sed pli ŝoke ol tio mi lernis, ke en Eŭropo kvar nacioj Francio, Andoro, Monako kaj Turkio (kvankam multaj eŭropanoj ne rekonas ĉi-lastan landon eŭropa) ne estas aprobintaj la konvencion por agmanieroj rilataj al protektado de naciaj minoritatoj. Interesa!

23 mai 2011

20 mai 2011

Frenezaĵoj

Kvankam eĉ tio ne estas dezirinda, tamen oridnaraj homoj ofte estas pli liberaj por esprimi sin pri debatovekaj (aŭ polemikaj) temoj. Ĉi-okaze oficialuloj prijuĝiĝas aliel. Pro tio ilin helpas aro da konsilistoj, prelegskribantoj kaj ankaŭ tial oni uzas dirmanieron kiun ofte nomiĝas diplomatia dirmaniero. Bedaŭrinde kiam oficialulo diras neakcepteblan kuriozaĵon (eĉ kvankam en pli malgrandaj rondoj), tio kaŭzas humiliĝon de tuta lando kaj ties civitanoj. Tiel estas kiam neelektita prezidento de Irano, Ahmadineĵad diras, ke la okcidentanoj (t.e. eŭropaj ŝtatoj) estas kaŭzintaj lastatempan klimatosekecon en Irano (fakte seka klimato ne estas io nova por Irano kaj grandan parton de la lando jam de longa tempo antaŭ kovras relative granda dezerto). Li opinias, ke eŭropaj landoj malhelpas pluv/neĝon en la mezoriento. Laŭ lia aserto tio okazas ĉar oni sur Eŭropo malfekundigas nubojn uzante artefaritan ensemadon (en. cloud seeding). Tiu argumento estas ridinda. Unue artefarita ensemado estas ege multekosta kaj oni ne uzas ĝin por ĝeni aliajn landojn. Due ĉefaj sezonaj ventoj blovas el Hinda Oceano al Irano kaj ekster Irano (rigardu Vikipedion kaj ankaŭ ĉi-tie). Do eŭropaj landoj tute ne kulpas pri senpluvaj nuboj sur Irano! Esprimo de tiaj eldiraĵoj pere de oficialulo estas vere honto por irananoj.

Dua frenezaĵo rilatas al pastoro en Usono. Li diras, ke morgaŭ, la 21a de majo, estas komenco por fino de la mondo. Mi estas jam skribinta pri tiaj profetaĵoj (tie kaj ĉi-tie). Ĉi-foje mi lasas juĝadon al la legantoj mem.

P.S: Kiam mi skribis pri neokazinta profetaĵo de la domo de Jehovo, nia amiko montamaristo skribis, ke li ne estas trovinta septembran daton en verkoj de Yisrayl Hawkins. Tie estas video sur Jutubo kaj serĉo per guglo donas pliajn rezultojn.

17 mai 2011

Materialoj aŭ energio?

En mia laborloko la publikaj necesejoj havas paperajn sekigtukojn. Ĉe ni, de tempo al tempo meĥanismo disponiganta paperan sekigtukon paneas kaj tiam dum iom da tempo oni devas pensi pri aliaj rimedoj por sekigi manojn. En iuj aliaj lokoj kiel ekzemple kelkaj flughavenoj, restoracioj kaj kinejoj oni uzas elektrajn mansekigilojn en publikaj necesejoj. Ili ankaŭ de tempo al tempo paneas. Hodiaŭ tamen mi pensis, ke se oni deziras protekti vivomedion, ĉu elektraj mansekigiloj estas pli bonaj aŭ paperaj sekigtukojn. Fakte mi demandis min, ke ĉu malŝparado de energio (elektra) estas pli bona aŭ tiu de materialoj (papero). Tio veras, ke por produkti paperajn sekigtukojn oni uzu energion kaj ankaŭ tio veras ke en produkto de elektraj mansekigiloj oni uzas malfacile atingeblajn materialojn. Tamen post legi iomete ĉi-rilate sur la interreto (ekzemple tie kaj ĉi-tie) ankoraŭ al mi respondoj de tiuj demandoj ne estas klaraj.

P.S: Tiel ŝajnas, ke ankaŭ ekzistas debato pri santaŭgeco de elektraj mansekigiloj kaj paperaj sekigtukoj (ekzemple tie kaj ĉi-tie).